In Fantasia 15 zitten weer een paar gi-ga-coole 3D-tekeningen! Geronimo was muizenissig benieuwd hoe die nu precies gemaakt worden, dus besloot hij een bezoekje te brengen aan de knager, eh meneer, die dat bij iedere nieuwe Fantasia weer allemaal voor elkaar krijgt: Coen Holten van Pixel Stereography. Ga je mee?

Geronimo: ‘Dag, Coen! Wat leuk dat ik hier eens een kijkje bij jou mag komen nemen! Kun jij mij en de fans van Fantasia uitleggen hoe het maken van 3D-tekeningen in zijn werk gaat?’ 
Coen: ‘Hoi, Geronimo! Superleuk dat je er bent! Ik zal bij het begin beginnen: ieder jaar rond de zomer bel jij mij altijd op, want dan heb je weer een nieuw boek over jouw avonturen in Fantasia gemaakt. Ik mag dan als een van de eersten de tekeningen zien voor in het nieuwe boek. Dat vind ik natuurlijk supertof!’
Geronimo: ‘Ja, de illustratoren doen daar hun gi-ga-gantische best op, ik vind ze ook altijd zo mooi. En dan? Hoe bepaal jij dan welke van die tekeningen het meest geschikt zijn voor 3D?’
Coen: ‘Ik let op de kleuren en op de vormen in een tekening. De kleuren rood en blauw zijn het moeilijkst om te laten zien door een 3D-brilletje, dus tekeningen met veel rood en blauw zijn niet zo geschikt. Voor de vormen is het belangrijk dat dingen in de voorgrond te zien zijn én in de achtergrond. Hoe meer dingen er in een tekening voor en achter elkaar te zien zijn, hoe spannender het 3D-effect gaat worden. Ook doorzichtige dingen als rook en wind zijn mooi in 3D.’
Geronimo: ‘Rook en wind, check. Ik zal het tegen mijn illustratoren zeggen voor de volgende keer, hihi. En als je de meest geschikte tekeningen gevonden hebt, hoe ga je dan verder?’
Coen: ‘Dan begint het echte werk. Alle onderdelen van de tekening moeten van elkaar losgemaakt worden.’
Geronimo: ‘Losgemaakt? Hoe doe je dat? Met een schaar?’
Coen: ‘Haha! Nee, dat zou zonde zijn! Ik doe dat met een beeldbewerkingsprogramma op de computer. Om het 3D-effect te krijgen moeten er van de tekening twee nieuwe tekeningen gemaakt worden. Een voor je linkeroog en een voor je rechter. En die twee tekeningen zijn niet hetzelfde.’
Geronimo: ‘Eh… dat snap ik geloof ik niet.’
Coen: ‘Oké, ik heb een trucje voor je om het beter te begrijpen. Houd je wijsvinger rechtop voor je neus en kijk er met allebei je ogen naar. Beweeg je vinger en je hoofd niet. Kijk nu met één oog naar je vinger en doe je andere oog dicht. Daarna doe je je andere oog open en het eerste dicht. Ja, zo. Doe het nog maar een paar keer. Wat zie je, Geronimo?’
Geronimo: ‘Huh? Mijn vinger springt heen en weer! De voor- en achtergrond lijken wel te verschuiven ten opzichte van elkaar!’
Coen: ‘Juist! En dat is dus wat we bij Pixel Stereography ook doen met de onderdelen van de tekening die we hebben losgemaakt. Ieder onderdeel moet op de juiste plek staan in de twee nieuwe tekeningen om het in 3D te kunnen zien.’
Geronimo: ‘Maar eh… is dat niet een muizenissig precies werkje dan?’ 
Coen: ‘Ja, dat klopt. Want ik doe dat niet alleen met de onderdelen van de tekening. Ik doe het eigenlijk voor ieder puntje van de tekening. Ieder puntje, of pixel, krijgt in de twee nieuwe tekeningen een eigen plek.’
Geronimo: ‘Maar als je onderdelen verschuift, komen er dan geen ‘gaten’ in de tekening?’
Coen: ‘Goed gezien! Die ‘gaten’ zijn eigenlijk de stukjes tekening die je zou kunnen zien als je om iets heen zou kunnen kijken dat in de voorgrond staat. Die stukjes teken ik er dus bij.’
Geronimo: ‘Gi-ga-geitenkaas, wat knap. En wat een werk!’
Coen: ‘Daarna is er nog één stap: van de twee tekeningen voor allebei je ogen weer één tekening maken voor in het boek. Dat gebeurt door van de tekening voor je linkeroog alleen de kleuren te bewaren die je door een rood brillenglas kunt zien, en voor de tekening voor je rechteroog alleen de kleuren die je door een blauw brillenglas kunt zien.’
Geronimo: ‘Ooo, daarom ziet een 3D-bril er dus zo gek uit, met een rood en een blauw glas!’
Coen: ‘Precies! Samen vormen die kleuren dan het uiteindelijke beeld voor de 3D-tekening in het boek.’
Geronimo: ‘Gi-ga-gaaf! En zit jouw werk er dan op?’
Coen: ‘Ja, ik moet dan alleen nog de tekening bij jou afleveren en dan weer een heel jaar wachten tot jij de volgende Fantasia geschreven hebt! Maar dat heb ik ervoor over, want ik vind het superleuk om te doen!’
Geronimo: ‘Bedankt, Coen, dat je mijn boeken zoveel cooler maakt! Als ik naar jouw 3D-tekeningen in mijn boek kijk, dan is het net of ik weer even echt in Fantasia ben! Ga je een keer met me mee naar Fantasia?’
Coen: ‘Oei, nee dat durf ik niet. Laat mij me maar lekker met de tekeningen ervan bezighouden!’
Geronimo: ‘Tja, soms zou ik dat ook wel willen, ik ben nogal een angstmuis moet je weten …’

Wil je meer weten over Coen en zijn bedrijf? Kijk dan op pixelstereography.com